19 eylülde şöyle yazmışım;
Dünya'nın öbür ucunda 20 aylık oğlumla baş başa kaldık ve gerçek maceramız başladı. Babasıyla bilgisayar ekranından konuşurken Ural'ın o acıklı bakışları içimi o kadar acıttı ki, sanırım bir süre bilgisayardan görüntülü konuşma yapmayacağım. Yalnız ilk iki gecemizi atlattıktan sonra bu sabah 8de Ural'ın bakıcısı Mimi geldi. Uykulu olduğu icin biraz mızıklandı, baba diye ağladı (bu gercek ağlamaydı), Mimiyle yalnız parka gitmek istemedi ama herseyi üçümüz yapınca bir sorun çıkarmadı. Mimi ve Uralı alıp ofise gittim, hemen bir çıktı alıp geri geldik. Yolda Ural çöp arabası gördü ve biraz mutlu oldu.
Moralim bozuk olduğu icin bir haftadır bir şey yazmak istemedim. Haftaya Allah kerim.
NOT: Bilgisayarımda türkçe klavye yok, internette yazıları türkçe denetleyen bir site bilen var mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder