Herkese merhaba,
Şuan Hsinchu'da saat sabah 6:15. 19 aylık oğlum Ural dün olduğu gibi bugün de sabah 5:00'te kalktı. Tabiki bu İstanbul'dan dünyanın öbür ucuna gelen bir bebek için çok normal. Bir ara neden bu maceraya atıldığımı anlatırım ama 29 Ağustos'da İstanbul' dan oğlum ve eşimle birlikte 02:20de bindiğimiz uçakla başlayan bu macera bizi oldukça zorlayacak. Gerçi uçak yolculuğumuz macera sayılmazdı, alt tarafı 11 saat sürdü. Ural bunun 10 saatinde uyudu. THY'nin İstanbul'dan Tayvan'a direk uçuşu var, uçuş genelde rahat geçti. Bir kaç küçük öneri, sakın 16 numarada oturmayın, koltuk aralıkları dar. Uçağın arkası genelde boş oluyor, biz de arkadaki boş koltuklara geçip rahat ettik.
Taipei'deki havalimanına geldiğimizde saat akşam 6:30 olmuştu. Gümrükten çıkınca sim kart aldım, eğer bu işi havalimanında yapmazsam dışarıda yapmak için iki hafta ARC (yabancılara verilen kimlik kartı) kartını beklemek gerekiyormuş. Havalimanın para da bozdurdum. Bizi karşılamaya, çalıştığım hocanın bir öğrencisi geldi. Onunla birlikte taksiye bindik ve Hsinchu'ya gelmemiz yaklaşık 1 saat sürdü (1400NTD tuttu). 9:30 gibi bir bebekle boş bir eve gelmek başlıca bir macera oldu. Evde demirbaş olarak 2 yatak, 2 dolap, sandalye, koltuk, ocak ve buzdolabı vardı. Ancak ev sıfır olduğu için oldukça tozluydu. Hijyenik Türk annesi kimliğimle tutup da o saatte o yorgunlukla ev temizlemedim (gerçi tedarikli geldim, temizlik bezim, bulaşık deterjanım ve sıvı el sabunumu getirmiştim). Üniversite'nin kampüsündeki 7/11'dan su, salata, süt, ekmek, yoğurt gibi şeyler alıp geldim. Ural bütün gece ayaktaydı, o kadar uyuduktan sonra uyuyamadı haliyle. Tabi etrafın kiri, Ural'ın ayaklarının altındaki siyahlık, evde hiç perde olmaması, suların bir garip kokması, tropikal ada hava basıklığı, 15 gün sonra Ural'la yalnız kalınca çocuğuma ne kadar iyi bakabilirim endişesi derken bir kaç damla yaşla ilk şoku atlattım. Sabah Ural uyuduktan sonrada ya bu diyardan giderim ya da bu deveyi güderim diye diye güne başladım. Ve tabiki gütme eylemiyle bu maceraya başlamaya karar verdim.
Şuan Hsinchu'da saat sabah 6:15. 19 aylık oğlum Ural dün olduğu gibi bugün de sabah 5:00'te kalktı. Tabiki bu İstanbul'dan dünyanın öbür ucuna gelen bir bebek için çok normal. Bir ara neden bu maceraya atıldığımı anlatırım ama 29 Ağustos'da İstanbul' dan oğlum ve eşimle birlikte 02:20de bindiğimiz uçakla başlayan bu macera bizi oldukça zorlayacak. Gerçi uçak yolculuğumuz macera sayılmazdı, alt tarafı 11 saat sürdü. Ural bunun 10 saatinde uyudu. THY'nin İstanbul'dan Tayvan'a direk uçuşu var, uçuş genelde rahat geçti. Bir kaç küçük öneri, sakın 16 numarada oturmayın, koltuk aralıkları dar. Uçağın arkası genelde boş oluyor, biz de arkadaki boş koltuklara geçip rahat ettik.
Taipei'deki havalimanına geldiğimizde saat akşam 6:30 olmuştu. Gümrükten çıkınca sim kart aldım, eğer bu işi havalimanında yapmazsam dışarıda yapmak için iki hafta ARC (yabancılara verilen kimlik kartı) kartını beklemek gerekiyormuş. Havalimanın para da bozdurdum. Bizi karşılamaya, çalıştığım hocanın bir öğrencisi geldi. Onunla birlikte taksiye bindik ve Hsinchu'ya gelmemiz yaklaşık 1 saat sürdü (1400NTD tuttu). 9:30 gibi bir bebekle boş bir eve gelmek başlıca bir macera oldu. Evde demirbaş olarak 2 yatak, 2 dolap, sandalye, koltuk, ocak ve buzdolabı vardı. Ancak ev sıfır olduğu için oldukça tozluydu. Hijyenik Türk annesi kimliğimle tutup da o saatte o yorgunlukla ev temizlemedim (gerçi tedarikli geldim, temizlik bezim, bulaşık deterjanım ve sıvı el sabunumu getirmiştim). Üniversite'nin kampüsündeki 7/11'dan su, salata, süt, ekmek, yoğurt gibi şeyler alıp geldim. Ural bütün gece ayaktaydı, o kadar uyuduktan sonra uyuyamadı haliyle. Tabi etrafın kiri, Ural'ın ayaklarının altındaki siyahlık, evde hiç perde olmaması, suların bir garip kokması, tropikal ada hava basıklığı, 15 gün sonra Ural'la yalnız kalınca çocuğuma ne kadar iyi bakabilirim endişesi derken bir kaç damla yaşla ilk şoku atlattım. Sabah Ural uyuduktan sonrada ya bu diyardan giderim ya da bu deveyi güderim diye diye güne başladım. Ve tabiki gütme eylemiyle bu maceraya başlamaya karar verdim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder