Facebook arkadaşım olanlar belki hatırlar, geçen hafta hastanede endişeli olduğumu yayınlamıştım. Duruma açıklama getirmeyince bir çok telefon ve mesaj aldım; sonra detayları yazdım. Burada biraz da neden paniklediğimi anlatmak istiyorum. Biraz Ece'nin psikolojisine yolculuk...
Ural 20 aylık ve bugüne kadar bir çok kez hasta oldu, ilk kez ateşlenmedi. Hatta daha kırkı çıkmadan bizim ve çevremizdekilerin dikkatsizliği yüzünden grip oldu ve o minicik haliyle iki tane güçlü ilaç kullanmak zorunda kaldı. Dürüst olmak gerekirse o günden beri Ural'a ilaç vermekten hiç hoşlanmıyorum. Hatta bunun için bazen kavga etmem gerekiyor.
Geçen cuma öğleden sonra 5de, uyandığında, Ural'ın ateşinin 38 derece olduğunu fark ettim. Evimize yakın bir hastane var, hemen oraya götürmek istedim çünkü evde hiç bir ateş düşürücü yoktu. Ama gel gelelim ki Tayvan'da olduğum gerçeği bir an beni engelleyemediğim düşünceler girdabına soktu. Acaba hastane açık mı, bu saatte çocuk doktoru var mı, doktor ingilizce konuşur mu, ilaç verirse nereden alacağım, eczane nerede, taksiye binmem gerekirse taksiciye derdimi nasıl anlatıp eczaneye giderim, ya hastaneye yürüyene kadar Ural'ın ateşi çok çıkarsa ve havale geçirirse. Aklımda bu sorularla bizim binada oturan bir komşuya gittim ve durumu anlattım. Kadın sağolsun hastanenin sitesine baktı ve bu akşam çocuk doktoru olduğunu ve doktorların ingilizce konuştuklarını söyledi.
O gün hava inanılmaz rüzgarlıydı, yanımda Ural'a hiç battaniye, örtü getirmemişim. Ural'ı arabasına koydum, yağmurluğunu kapattım ve hastaneye yürüdük, 25 dk sürdü. Hastane girişindeki görevliler ingilizce konuşmuyordu beni 2. kata çocuk doktoruna yönlendirdiler. Baktım orada herkes sıra bekliyor, önce kayıt olmamız gerektiğini fark ettim ve birine sordum. Birinci kata gidin dedi. Neyse, uzun süre sıra bekledikten sonra kayıt yaptırıp doktor için sıra numarası aldık.
Doktorun ingilizcesi iyiydi, Ural'ı kontrol etti. Boğazlarında hafif kızarıklık olduğunu söyledi. Ateş ve kızarıklık için ilaç vereceğini söyledi. Bunun virüslerle ilgili bir hastalık olduğunu ve 3 günde ateşin geçmesi gerektiğini de ekledi. Geçmezse tekrar getirin dedi. Tabi en güzeli, ilaçları aşağıdan, hastaneden alabileceğimi söyledi. Aşağıya inip ödeme yaptım ve ilaçları aldım. İlaçların üzerinde ingilizce açıklamaları (resimdeki gibi) vardı, içim çok rahatladı. Hemen orada Ural'ın ateş düşürücüsünü verdim ve tekrar eve yürüdük. Bütün gece ateşi pek düşmedi ama sabah çok şükür düştü. Elbette Ural'a ılık duş aldırdım, şu içirdim vs. ama inanın Dünya'nın öbür ucunda çocuğunuzla yalnız kalınca o 38 derece ateş sizin içinizi 100 derece yakıyor.
